Sen gittin...Aslinda içimden giden sevgili degildi.Ben sadece, yalanima inanmistim. O, gerçekti... Ask bitmisti. Düsünüyorum da acaba ask, ruhumuzun derinliklerinde yaratilan koca bir yalan mi? siirde, müzikte ya da sözde, nerede ask varsa orada bir de yalan yok mu?Ask ve yalan, güzel ile çirkin, iyi ile kötü gibi birbirini besleyen de! ­istiren ve dönüstüren; biri olmadan di­eri varolamayan ya da anlamsiz kalan evrimin temel dinamiklerinden ikisi olabilir mi?

Ya da ask, yalana sesdes mi? Seni seviyorum derken, aslinda içimizde yarattigimiz en güzel yalana övgüler mi düzüyor, kendimize olan hayranligimizi mi dile getiriyoruz?Bir gün içimden gittin, anladim. Ask, uydurdugumuz en güzel yalan! Ve ask, yalan varsa askti. insanin dog­asinda var. Dog­rular ne kadar da az cezbeder bizi.

Pembedir, mavidir ve daha çok kirmizi. Civil civildir, yerinde duramaz. Yaz gibidir: Islak ve sicak. Zaaflari vardir, yasak ve güzel olan herseye. O cennetteki en güzel meyveyi tadan, ilk ihaneti gerçeklestirendir. Kisacasi O, yasayan tarafimizdir.